Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η  συγχώρεση  είναι εκείνο το συναίσθημα απελευθέρωσης  και αποδοχής,  είναι μια συνειδητή διεργασία που συνήθως απαιτεί χρόνο. Μπορεί  να είναι προς  τον εαυτό μας η άλλους.

Είναι ο επιθυμητός στόχος της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, συγκεκριμένα είναι μια συναισθηματική ωρίμανση, δηλαδή  ξεπερνάς καταστάσεις που σε κρατάνε αιχμάλωτος/η και στις οποίες κάνεις κύκλους.

Ψυχολογικά αίτια της ασυγχωρεσίας

 Πρόκειται για υποσυνείδητες διεργασίες, δηλαδή δεν γνωρίζουμε  την πραγματική αιτία, παρά μόνο ότι  «κάτι δεν πάει καλά», «οι άλλοι φταίνε» η  ότι δεν ξεπερνάμε καταστάσεις η συμβάντα που μας καταναλώνουν χρόνο και ενέργεια και  που αποτελούν εμπόδια στην προσωπική μας ανάπτυξη.

Τότε είναι που χρειαζόμαστε τη γνώμη και γνώση κάποιου ψυχολόγου- ψυχοθεραπευτή. Μέσα στο θεραπευτικό πλαίσιο, γίνεται, στο βαθμό που αντέχει ο ψυχισμός του κάθε ανθρώπου η αποκάλυψη προσωπικών αιτιών.

Συνήθως, δεν συγχωρούμε επειδή:

  1. Νιώθουμε ακόμα ευάλωτοι προς εκείνο το άτομα και φοβόμαστε μήπως πληγωθούμε ξανά
  2. Συγχέουμε την συγχώρεση με την παραδοχή ότι οι άλλοι έχουν δίκιο
  3. Μην συγχωρώντας, έχουμε την αίσθηση ότι «ελέγχοντας» τον άλλον/η, αμυνόμαστε. Πρόκειται για ψυχολογική αμυντική λειτουργία του Εγώ που ρόλο έχει στη διατήρηση της ψυχικής ισορροπίας.
  4. Ανωριμότητα: εμμένοντας στη μη συγχώρηση, έχουμε μια δικαιολογία ότι κάποιος άλλος φταίει για της αποτυχίες της ζωής μας.

Άσκηση

Να οραματιστούμε μια εικόνα, όπου βλέπουμε τον εαυτό μας να νιώθει αποδοχή, κατανόηση, συγχώρεση, αγάπη για κάποιον. Ακόμα και αν εκείνο το άτομο  είναι ο κάποιος η κάποια που λίγο η πολύ, θελημένα η μη, μας έχει πληγώσει.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.